Nederlands spreken is basisvoorwaarde voor gelijke kansen in het onderwijs |
24/01/10 |
Onderwijs & Taal
Op 1 september 2009 is een nieuw decreet in werking getreden dat bepaalt dat elk schoolreglement een zogenaamde ‘engagementsverklaring’ moet bevatten. Dit houdt in dat er wederzijdse afspraken gemaakt moeten worden tussen ouders en school over vier vastgelegde punten. Het laatste punt gaat over een positief engagement ten aanzien van de onderwijstaal. Wij moedigen ouders aan om aan de schoolpoort afscheid te nemen van hun kind(eren) in het Nederlands.
Een positief engagement ten opzichte van de onderwijstaal houdt in dat anderstalige ouders hun kind(eren) aanmoedigen om Nederlands te leren. Voor welke ouders is dit mogelijk een probleem? In de eerste plaats denken we aan de Franstaligen in Brussel: zij kiezen vaak een Nederlandstalige school voor hun kinderen, maar daarbuiten komen de kinderen maar weinig in contact met het Nederlands. Hetzelfde geldt voor de Franse kinderen die in grensgemeenten als Ronse en Menen naar school gaan. Voor anderstalige leerlingen in steden als Antwerpen en Gent is de problematiek vaak gelijklopend: buiten de school is het contact met het Nederlands eerder beperkt.Waarom is het Nederlands zo belangrijk? Anderstalige leerlingen hebben het Nederlands nodig om de lessen te kunnen volgen. Het gaat niet enkel om de inhoud van het vak Nederlands, zoals spraakkunst en spelling, maar werkelijk om de instructietaal waarin ook de andere vakken gegeven worden. Als zij deze taal niet of onvoldoende machtig zijn, missen zij dus de boot. Het is genoeg aangetoond dat een onvoldoende kennis van het Nederlands schoolachterstand in de hand werkt. Deze leerlingen worden vaker aangeraden om een leerjaar over te doen of om de stap naar het buitengewoon onderwijs te zetten.Ouders en scholen moeten zich samen inzetten zodat kinderen maximale kansen krijgen om het goed te doen op school, en dat niet alleen op het cognitieve vlak. Maar hoe kan dat concreet gebeuren? Enerzijds zijn er de inspanningen van de school. Zij kan ouders informeren over Nederlandstalige jeugdbewegingen of lokale sportclubs, maar ook over goede kinderprogramma’s op Vlaamse zenders. De school kan het initiatief nemen om samen met de gemeente een vakantiekamp te organiseren waar kinderen in een taalbad ondergedompeld worden. Dit zijn maar enkele voorbeelden van engagementen van de school. De ouders anderzijds moeten zich natuurlijk engageren om de inspanningen van de school niet voor niets te laten zijn. Daarbij komt dat we voor de ouders een belangrijke taak zien in het goede voorbeeld geven. Waarom zou een anderstalige ouder ’s morgens geen afscheid nemen van zijn/haar kind in het Nederlands? Is er een krachtiger signaal voor kinderen: al van aan de schoolpoort maakt mama of papa duidelijk dat Nederlands dé taal is op school en dat deze taal belangrijk is.
Artikel gepubliceerd door:
VCOV www.vcov.be Linde
linde.brewaeys@vcov.be
Terug
|
